یادگیری فلوت کارناتیک - گوهرهای موسیقی کلاسیک - بخش 2

آنچه یاد خواهید گرفت:

• دانشجویانی که علاقه‌مند به یادگیری ترانه‌های نیمه‌کلاسیک یا عبادی می‌باشند، می‌توانند از طریق این دوره آموزش ببینند.
• دانشجویان می‌توانند نت های سفید در فلوت را بیاموزند.
• دانشجویان باید نت‌نویسی‌ها را به صورت فیزیکی یادداشت کنند که کمک زیادی به تمرین‌های حضوری آن‌ها می‌کند.
• دانشجویان می‌توانند 12 نت مختلف را که به عنوان "Dwadasa Swara Sthanas" شناخته می‌شوند، در موسیقی کلاسیک کارناتیک درک کنند.
• این دوره برای دانشجویانی است که قصد دارند قطعات موسیقی کلاسیک را بیاموزند. این دوره برای سطح متخصص است و نیازمند آموزش مناسب می‌باشد.

پیش نیازهای دوره

• دانشجویان می‌توانند به آسانی مهارت‌های انگشت‌گذاری را با یادگیری خط‌ به‌ خط قطعات بیاموزند.
• دانشجویان می‌توانند در حین تماشای انگشت‌گذاری و نت‌نویسی‌ها همزمان تمرین و اجرا کنند.

توضیحات دوره

دایاناند ساراسواتی، با نام تولد مول شانکار تیواری (12 February 1824 – 30 October 1883)، فیلسوف هندو، رهبر اجتماعی و بنیان‌گذار آریا سماج بود؛ جنبشی اصلاح‌طلب در آیین هندو. کتاب او با عنوان Satyarth Prakash یکی از متون تأثیرگذار در زمینهٔ فلسفهٔ وداها و تبیین دیدگاه‌ها و وظایف گوناگون انسان‌ها به شمار می‌رود. او نخستین کسی بود که در سال 1876 شعار Swaraj را با عبارت «India for Indians» مطرح کرد؛ شعاری که بعدها توسط لوکمانیا تیلاک دنبال شد. او با محکوم کردن بت‌پرستی و عبادت‌های آیینی و تشریفاتی، برای احیای اندیشه‌ها و آموزه‌های ودایی تلاش کرد. بعدها فیلسوف و رئیس‌جمهور هند، S. Radhakrishnan، او را یکی از «سازندگان هند مدرن» نامید؛ همان تعبیری که Sri Aurobindo نیز دربارهٔ او به کار برد.

او از کودکی یک سانیاسی (زاهد) و دانشمند بود. او به اعتبار خطاناپذیر وداها باور داشت. دایاناندا از آموزه‌های کارما و تناسخ حمایت می‌کرد. او بر آرمان‌های ودایی برهماچاریا، از جمله تجرد و اخلاص و devotion به خداوند تأکید داشت.

از جمله دستاوردهای دایاناندا می‌توان به مخالفت با نجس‌انگاری، ترویج حقوق برابر برای زنان و تفسیر او بر وداها از سانسکریت ودایی به زبان سانسکریت و همچنین هندی اشاره کرد.

از کسانی که تحت تأثیر دایاناندا قرار گرفتند و از او پیروی کردند می‌توان به Madam Cama ،Pandit Lekh Ram ،Swami Shraddhanand، Shyamji Krishna Varma ،Kishan Singh ،Bhagat Singh ،Vinayak Damodar Savarkar ،Bhai Parmanand ،Lala Hardayal ،Madan Lal Dhingra ،Ram Prasad Bismil ،Mahadev Govind Ranade، Ashfaqullah Khan ،Mahatma Hansraj ،Lala Lajpat Rai، Yogmaya Neupane ،Vallabhbhai Patel و دیگران اشاره کرد.

دایاناند ساراسواتی در روز 10 از نیمهٔ کاهشی ماه در ماه Purnimanta Phalguna (12 February 1824) در خانواده‌ای هندو برهمن در Tankara در منطقهٔ Kathiawad (که امروزه در Morbi district of Gujarat قرار دارد) به دنیا آمد. نام اصلی او Mool Shankar Tiwari بود (که در شکل اصلی Trivedi گفته می‌شود)، زیرا او در Dhanu Rashi و Mul Nakshatra متولد شده بود. پدر او Karshanji Lalji Trivedi و مادرش Yashodabai بودند.

وقتی 8 ساله بود، مراسم Yajnopavita Sanskara برای او انجام شد که نشان‌دهندهٔ ورود او به آموزش رسمی بود. پدرش از پیروان شیوا بود و روش‌های پرستش شیوا را به او آموخت. همچنین به او اهمیت روزه‌داری آموزش داده شد. در مراسم Shivratri، دایاناندا تمام شب را در اطاعت از شیوا بیدار ماند. در یکی از این روزه‌ها، او دید که موشی در حال خوردن نذورات است و روی بدن مجسمه می‌دود. پس از دیدن این صحنه، این پرسش در ذهن او شکل گرفت که اگر شیوا نمی‌تواند از خود در برابر یک موش دفاع کند، چگونه می‌تواند نجات‌دهندهٔ جهان باشد؟

مرگ خواهر کوچکترش و عمویش بر اثر وبا باعث شد دایاناندا درباره معنای زندگی و مرگ عمیق‌تر بیندیشد. او شروع به پرسیدن پرسش‌هایی کرد که باعث نگرانی والدینش شد. در اوایل نوجوانی نامزد شد، اما تصمیم گرفت که ازدواج برای او مناسب نیست و در سال 1846 از خانه فرار کرد.

دایاناند ساراسواتی نزدیک به 25 سال، از 1845 تا 1869، به عنوان زاهدی سرگردان زندگی کرد و در جستجوی حقیقت دینی بود. او دریافت که لذت حاصل از کالاهای مادی کافی نیست، بنابراین تصمیم گرفت خود را به جستجوهای معنوی در جنگل‌ها، خلوتگاه‌های کوه‌های هیمالیا و مکان‌های زیارتی شمال هند وقف کند. در این سال‌ها او اشکال مختلف یوگا را تمرین کرد و شاگرد معلمی به نام Virajanand Dandeesha شد. ویراجاناند معتقد بود که هندوئیسم از ریشه‌های تاریخی خود فاصله گرفته و بسیاری از شیوه‌های آن ناخالص و منحرف شده‌اند. دایاناندا ساراسواتی به ویراجاناند قول داد که زندگی خود را وقف بازگرداندن جایگاه حقیقی وداها در آیین هندو کند.

Maharshi Dayanand معتقد بود که همه انسان‌ها به‌طور برابر توانایی دستیابی به هر چیزی را دارند. او می‌گفت همه موجودات Praja ابدی یا شهروندان پروردگار اعلی هستند. او بیان می‌کرد که چهار ودا یعنی Rigveda ،Yajurveda ،Samaveda و Atharvaveda تنها منابع حقیقی و دست‌نخورده Dharma هستند که در آغاز هر آفرینش توسط پروردگار متعال آشکار شده‌اند. همچنین به این دلیل که این متون تنها دانشی هستند که به‌طور کامل و بدون تغییر حفظ شده‌اند؛ آن هم با استفاده از وزن شعری سانسکریت و روش‌های مختلف شمارش آیات همراه با شیوه‌های گوناگون سرودخوانی ودایی. او می‌گفت سردرگمی دربارهٔ وداها به دلیل تفسیرهای نادرست از آن‌ها به وجود آمده است و وداها علم را ترویج می‌کنند و از انسان‌ها می‌خواهند حقیقت نهایی را کشف کنند؛ موضوعی که او در سراسر تفسیر خود بر وداها بر آن تأکید کرده است.

او همچنین آموزه‌های 10 اوپانیشاد اصلی به همراه Shvetashvatara Upanishad را پذیرفت؛ متونی که بخش Adhyatma وداها را توضیح می‌دهند. او همچنین گفت که هر منبعی، از جمله اوپانیشادها، فقط تا جایی باید پذیرفته شود که با آموزه‌های وداها هماهنگ باشد.

او همچنین 6 متن Vedanga را پذیرفت که شامل دستور زبان و سایر علوم لازم برای تفسیر صحیح وداها هستند. در میان متون دستور زبان سانسکریت، او معتقد بود که Aṣṭādhyāyī اثر Pāṇini و تفسیر آن یعنی Mahabhashya نوشتهٔ Maharshi Patanjali تنها متون معتبر باقی‌مانده هستند و سایر متون دستور زبان مدرن که باقی مانده‌اند نباید پذیرفته شوند؛ زیرا به نظر او گیج‌کننده و نادرست‌اند و به مردم در یادگیری آسان وداها کمکی نمی‌کنند.

این دوره برای چه کسانی مناسب است؟

• این دوره برای دانشجویانی که به دنبال یادگیری آهنگ‌های نیمه‌کلاسیک یا مذهبی در موسیقی هستند مناسب است. این دوره برای تمام سطوح یادگیرندگان طراحی شده است و نیاز به آموزش اولیه در موسیقی دارد، اما لزوماً نیازمند آموزش کاملاً کلاسیک نیست.