4000 سال داستان سرایی

آنچه یاد خواهید گرفت:

• تاریخچه داستان سرایی را بیاموزید.
• تحول ادبیات را درک کنید.
• با آثار بزرگ ادبیات آشنا شوید.
• دلیل روایت داستان‌ها را یاد بگیرید.

پیش‌نیازهای دوره

• هیچ دانش قبلی لازم نیست. همه چیز درباره داستان سرایی و ادبیات را یاد خواهید گرفت.

توضیحات دوره

اگر انسان‌ها کامپیوتر بودند، سخت‌افزار آن‌ها حیوان بود و نرم‌افزار؟ مدرس می‌گوید داستان‌ها. بدن حیوانی ما در چند هزار سال گذشته تغییر چندانی نکرده اما نرم‌افزار ما کمی تغییر یافته است. با هر نسل، روایات تغییر می‌کنند. داستان‌های جدید جایگزین داستان‌های قدیمی می‌شوند. پس بزرگ‌ترین تفاوت انسان‌ها با حیوانات، توانایی ما در داستان سرایی است. همچنین توانایی ما در باور داستان‌های تخیلی. بنابراین سخت‌افزار ما میمون است ولی نرم‌افزار ما داستان سرایی است.

در این دوره، داستان ادبیات را در بر می‌گیرد که شامل تاریخی شگفت‌انگیز از 4000 سال داستان سرایی است. تا پایان این ویدیو، با همه آثار بزرگ ادبی، جنبش‌های ادبی، و همچنین برخی از برجسته‌ترین ذهن‌های ادبی سراسر جهان آشنا خواهید شد. این ویدیو شامل 3 بخش اصلی و 11 بخش فرعی است.

در بخش اول، مدرس به اصولی ترین سوال پاسخ خواهد داد: چرا انسان‌ها تنها گونه‌ای هستند که داستان می‌گویند؟ داستان‌ها چه نقشی در تکامل ما داشته‌اند؟ همچنین رویدادهای مهم تاریخی که شیوه روایت داستان ما را شکل داده‌اند و جنبش‌های ادبی 4000 سال گذشته را برجسته خواهم کرد.

در بخش دوم، به ریشه داستان سرایی و ارتباط آن با طبیعت می‌پردازد. مهم‌ترین رویداد در زندگی انسان، مرگ یا آگاهی از آن است. پس در این بخش، داستان سرایی را در چهار بخش با موضوعات مرگ، جنگ‌ها، جنسیت و خنده بررسی خواهیم کرد. به عبارتی، انسان‌ها به آگاهی از مرگ رسیدند و نخستین داستان‌ها داستان مرگ و جاودانگی است. سپس به جنگ‌ها پرداخته و حماسه‌هایی نوشتند که نابودی امپراتوری‌ها را سوگواری یا پیروزی‌های آن‌ها را جشن می‌گرفت. از آنجا که پیروزی‌ها باعث به دست آوردن غنایم شد، داستان‌های عاشقانه و جنسی نیز شکل گرفت. به عبارت دیگر، داستان‌های روایت ملاقات پسران و دختران بود. با ورود داستان‌های جنسی، خنده و طنز نیز وارد داستان سرایی شد.

در بخش سوم، از داستان‌های طبیعی فاصله می‌گیریم و به داستان‌های انسان محور می‌رسیم؛ جایی که داستان سرایی با عقلانیت و انسان‌گرایی آمیخته می‌شود. در این مرحله به جای خدایان و طبیعت، انسان‌ها کنترل سرنوشت خود را در دست گرفتند. عصر خرد با جنبش‌های واکنشی مانند رومانتیسیسم که ما را به طبیعت بازگرداند، همراه بود. سپس رئالیسم آمد که در آن شخصیت‌های داستان افراد معمولی بودند، نه پادشاه یا ژنرال. بعد از آن ناتورالیسم شکل گرفت که داستان‌ها را از دیدگاه زیست‌شناسی تکاملی بیان می‌کرد. سپس مدرنیسم آمد که روانشناسی را به داستان سرایی وارد کرد. و در نهایت رئالیسم جادویی که انسان‌ها را به روزگار اولیه بازگرداند، زمانی که خدایان و شیاطین در داستان‌ها دخالت داشتند.

در بخش چهارم، دوباره از انسان‌گرایی فاصله گرفته و به آنچه پسا انسان‌گرایی گفته می‌شود، می‌رسیم. در اینجا کل مفهوم روایت حقیقت زیر سوال می‌رود. اگر انسان‌گرایی تلاش کرد تا اثبات کند انسان تنها خدای زمین است، پساانسان‌گرایی و پست‌مدرنیسم که تاحدی توسط فیزیک کوانتومی تغذیه می‌شوند، همه چیز را پیچیده کردند. به گونه‌ای که باوجود پیشرفت علمی و فناوری یا به دلیل آن، دیگر نمی‌دانیم چه می‌گذرد.

در این دوره، قهرمان اصلی نه انسان، نه شیطان و نه هیولا بلکه خود ادبیات یا داستان سرایی است. فناپذیری انسان زاده داستان سرایی است. درگیری‌ها سوخت و انرژی آن را تامین کرده‌اند. جنسیت به آن طعم بخشیده و خنده آن را بازتابی کرده است. سپس عقلانیت بر داستان سرایی چیره شد و آن را از طریق واقعیت فیزیکی، حقایق زیستی، عمق روانشناختی و در نهایت تفکر جادویی کوانتومی روایت کرد. و امروز ادبیات کمی سردرگم شده چون روایت حقیقت را به چالش کشیده است. می‌توان گفت ادبیات دچار آلزایمر پیری است. سوال این است که آیا ادبیات و داستان سرایی می‌توانند در برابر ربات‌ها دوام بیاورند؟

این دوره برای چه کسانی مناسب است؟

• دانشجویان تازه‌کار علاقه‌مند به ادبیات، داستان سرایی و مطالعه