محقق رونک اولابیسی: چگونه در فضا زنده بمانیم؟

فضا به دنبال کشتن شماست. اما خلا فضا کمترین نگرانی شماست، زیرا رسیدن به آن نیاز به زنده ماندن در برابر انفجارهایی با قدرتی دارد که از گرانش زمین فرار کند فرآیند پرتاب راکت. وقتی به آنجا برسید، حالت بی‌وزنی را تجربه خواهید کرد که خطرات سلامت خاص خود را به همراه دارد. علاوه بر این، فضا مملو از تابش‌های خطرناک است، از جمله پرتوهای کیهانی با انرژی بالا که می‌توانند بدنه هر فضاپیمایی را بشکافند. بازگشت به زمین فقط یک پرتاب معکوس نیست. این بار، شما باید دماهای بالا را برای ورود به جو که به حدی داغ است که می‌تواند فولاد را ذوب کند، تحمل کنید.

با این حال، به رغم تمام خطرات سفر فضایی، بیش از 600 نفر این سفر را انجام داده‌اند. با استفاده از بینش‌های کسب شده سخت‌کوشی از فضانوردان ناسا و محققان فضایی، این دوره هیجان‌انگیز 12 جلسه‌ای توسط یک محقق باتجربه زیست‌پزشکی فضایی تدریس می‌شود. در چگونه در فضا زنده بمانیم، شما با خطرات و مشکلاتی که فضانوردان در فضا با آن مواجه هستند و آنچه برای زنده ماندن لازم است، آشنا خواهید شد.

راهنمای شما در این زمینه، دکتر رونکه اولابیسی، استاد مشارک مهندسی زیست‌پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین است. ارائه دقیق او حتی سخت‌گیرترین علاقه‌مندان به فضا را راضی می‌کند و شما را در کار پیچیده زندگی در فراتر از جو زمین غرق می‌کند. مسافران فضایی باید برای انواع آزمایش‌ها و چالش‌ها آماده باشند، از جمله:

• میکروگرانش: یک اصطلاح دیگر برای بی‌وزنی، این حالت سقوط آزاد مداوم در بسیاری از فضانوردان حالت تهوع شدیدی ایجاد می‌کند که معمولاً پس از یک یا دو روز کمرنگ می‌شود. با این حال، اثرات فیزیولوژیکی جدی‌تر دوام بیشتری دارند.
• خوردن: فضا جای خوبی برای کم کردن وزن است، زیرا غذا عموماً نرم و غیرقابل خوردن است و حس چشایی به دلیل عوارض میکروگرانش کاهش می‌یابد. بعد از هضم، پاسخ به فراخوان طبیعت می‌تواند به حداقل چالش زا تبدیل شود.
• حمام کردن: فضانوردان برای جلوگیری از تحلیل عضلات باید ورزش کنند و عرق می‌کنند، اما به دلیل محدودیت آب تنها به حمام‌های اسفنجی محدود هستند. علاوه بر این، لباس‌های محدودی دارند. یک فضانورد حتی بویی که در کابین وجود دارد را به بوی بودن در یک زندان تشبیه کرده است.

با این حال، فضا یک ماجراجویی بی‌نظیر است. دکتر اولابیسی به بررسی مأموریت‌های گذشته، حال و آینده می‌پردازد. او به فرودهای قمری آپولو، زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی و اکتشافات قرن 21 به ماه، مریخ و حتی سیارک‌ها می‌پردازد.

چرا مأموریت‌های فضایی آسان نیستند؟

چگونه در فضا زنده بمانیم با روال قبل از پرتاب که فضانوردان به طور معمول برای آماده شدن برای یک مأموریت دنبال می‌کنند، آغاز می‌شود، مانند دویدن یک دوندۀ ماراتن که برای یک مسابقه آماده می‌شود. یکی از مراحل حیاتی تنظیم چرخه خواب برای مطابقت با برنامه‌ای است که در فضا دنبال خواهد شد. به عنوان مثال، در حالی که در مدار زمین است، یک فضانورد هر 90 دقیقه یک بار طلوع و غروب خورشید را تجربه می‌کند که هیچ نشانه‌ای از زمان شروع و پایان روز ندارد. به جای آن، اعضای خدمه معمولاً برنامه را در مرکز کنترل مأموریت رعایت می‌کنند عملی که همچنین در ماه انجام می‌شود، جایی که روز و شب به مدت دو هفته طول می‌کشد.

سایر آمادگی‌های قبل از پرتاب شامل معاینات پزشکی، پاکسازی روده به عنوان احتیاط و قرنطینه است. قبل از آغاز شمارش معکوس تا پرتاب، فضانوردان لباس‌ها را پوشیده و در صندلی‌های قالبی داخل فضا پیما دراز می‌کشند. سپس، پس از روشن شدن آتش، پرتاب یک انفجار گازهای داغ با سرعت بالا فضاپیمای را به سمت فضا پرتاب می‌کند. با افزایش سرعت وسیله، نیروی جی افزایش می‌یابد، اما شتاب در سطحی نگه‌داشته می‌شود که موجب بیهوشی و صدمات نمی‌شود.

زمانی که به مدار رسیدند، راکت خود را تخلیه می‌کند و ناگهان همه چیز بی‌وزن می‌شود. ویدیوهای فضانوردان این حالت را مانند یک بازی تفریحی نشان می‌دهند، اما اینطور نیست. علاوه بر حالت شدید و معمولاً موقتی تهوع حرکتی، فضانوردان بی‌وزن با خطرات مختلفی مواجه هستند:

• پوکی استخوان: عدم بار گرانشی در میکروگرانش موجب کاهش چگالی استخوان‌ها می‌شود که خطر شکستگی و مشکلات ناتوان‌کننده مانند سنگ کلیه را افزایش می‌دهد. فضانوردان باید با رژیم غذایی و ورزش جبران کنند.
• میکروب‌ها: میکروگرانش، کابین بسته و دشواری تمیز کردن سطوح، نه تنها فضانوردان بلکه خودشان نیز به رشد میکروب‌ها کمک می‌کند، از جمله میکروب‌هایی که به طور خاص در محیط بی‌وزن تکامل یافته‌اند.
• غرق شدن: در میکروگرانش، نشتی آب خنک‌کننده در لباس‌های فضایی منجر به غرق شدن نزدیک در حداقل دو پیاده‌روی فضایی شده است. به جای خالی شدن به پایین لباس، آب در یک کره جمع می‌شود که در کلاه فضانورد بزرگتر می‌شود.

چگونه هالیوود اشتباه می‌کند؟

برای اکثر ما، فیلم‌ها پنجره اصلی به دنیای سفر فضایی هستند. متأسفانه، نیازهای داستانی معمولاً موجب می‌شود که نویسندگان فیلمنامه داستان‌ها را اختراع، بزرگنمایی یا به گونه‌ای دیگر بینندگان را درباره واقعیت‌های این تجربه فریب دهند.تدریس چگونه در فضا زنده بمانیم به عنوان یک تصحیح روشنگر به اشتباهات هالیوود عمل می‌کند:

• افسانه‌های خلاء: فضانوردان در معرض خلا فضا معمولاً به گونه‌ای تصویر می‌شوند که یخ می‌زنند یا منفجر می‌شوند، یا با بادهای طوفانی مواجه هستند اگر فضاپیمایشان آسیب ببیند. در حالی که خلا واقعاً خطرناک است، اثرات آن از لحاظ سینمایی بسیار کمتر است.
• این کار را امتحان نکنید: یک فیلم یک فضانورد را نشان می‌دهد که برای استفاده از هوای خارج شده به عنوان نیروی محرکه اضطراری، در لباس فضایی خود یک سوراخ ایجاد می‌کند. ایده خوبی نیست! نیروی حاصل از این عمل برای حرکت فضانورد کافی نخواهد بود و او به سرعت به بیماری ته‌نشینی دچار خواهد شد.
• بازگشت به زمین: در فیلم‌ها، مسافران فضایی که به زمین بازمی‌گردند معمولاً به طور پیروزمندانه از سفینه خود خارج می‌شوند. در واقع، اگر آنها مدتی دور بوده‌ باشند، به دلیل تجربه ناگهانی گرانش به زحمت راه می‌روند.

از سوی دیگر، صنعت فیلم‌سازی حداقل یک چیز را در درام آلمانی 1929 زن در ماه به درستی به تصویر کشید که برای اولین بار شمارش معکوس را به عنوان یک مقدمه برای پرتاب فضا معرفی کرد. فضانوردان واقعی بعداً شمارش معکوس به سمت صفر را به عنوان کارآمدترین راه برای سازماندهی فهرست و هماهنگی اقدامات اتخاذ کردند. شمارش معکوس همچنین میزان مناسبی از تنش را اضافه می‌کند!

چه کسی راه را پیش می‌برد؟

دکتر اولابیسی یکی از بزرگ‌ترین افسانه‌های فضایی را نفی می‌کند: اینکه مردان جنس منطقی برای رهبری به این مرز نهایی هستند.

به نظر می‌رسد که فضانوردان زن نسبت به همتایان مرد خود مزایای زیادی دارند. زنان کمتر وزن دارند و بنابراین هزینه کمتری برای ارسال به فضا دارند. زنان می‌توانند در حین پرتاب نیروی جی بالاتر را بدون بی‌هوشی تحمل کنند. زنان به مشکلات بینایی ناشی از میکروگرانش کمتر دچار می‌شوند. آنها در انزوا و فضای تنگ از لحاظ روان‌شناختی مقاوم‌ترند. و آنها کمتر تحت تأثیر تابش قرار می‌گیرند که این موضوع به همراه تمام فشارهای دیگر فضایی به آنچه فضانوردان «احمق‌های فضایی» می‌نامند، می‌انجامد. آنها به وضوح «موفقیت درست» دارند.

اما صرف نظر از جنس یا سن شما، به جز پیوستن به کادر فضانوردان یا صرف هزینه‌ای گزاف برای خرید بلیت به عنوان یک گردشگر فضایی، چگونه در فضا زنده بمانیم دروازه‌ای به یک ماجراجویی است که واقعاً فراتر از این جهان است!