انقلاب آمریکا با پروفسور آلن سی. گوئلزو

مروری بر دوره

آیا تا به حال جنگی به اندازه انقلاب که استقلال آمریکا را رقم زد غیرمحتمل بوده است؟

چرا آن 13 مستعمره، بدون داشتن ارتشی متحد و آموزش‌دیده و بدون نیروی دریایی قابل اعتنا، باور داشتند که می‌توانند قدرتمندترین کشور جهان را شکست دهند؟

و چرا بریتانیا، با وجود تمام قدرتش، مطمئن بود که می‌تواند پیروز شود، با اینکه مجبور بود نیروی انسانی و تجهیزات را از فاصله 3,000 مایل تأمین کند، سلسله‌مراتب فرماندهی‌ای که برای ارسال دستورات حساس زمانی ممکن بود بیش از سه ماه طول بکشد، و همچنین نیاز مداوم به تقسیم نیروها برای مقابله با شورش بردگان در کارائیب یا تهدید فرانسه در دو سوی اقیانوس اطلس را تحمل کند؟

این‌گونه ملاحظات نشان‌دهنده میزان غیرمحتمل بودن این درگیری است، چنان‌که پروفسور آلن سی. گوئلزو در دوره جذاب خود "انقلاب آمریکا" اشاره می‌کند. و این‌ها تنها ملاحظات این دوره نیستند.

چرا بریتانیایی‌ها به شیوه‌ای جنگیدند که "توسط ژنرال‌هایی به‌ظاهر بی‌فکر و در صفوف منظمی که مثل اهداف متحرک بودند، ارائه شد، در حالی که آمریکایی‌ها به سبک هندی‌ها پشت سنگ‌ها و درختان کمین کرده بودند"؟ چرا آمریکایی‌ها در نهایت به همان شکل جنگیدند؟

چرا جورج واشنگتن، در حرکتی کم‌سابقه و تند، به سربازان خود تاخت و آن‌ها را خیانتکار و شورشی نامید؟

چه چیزی باعث شد پادشاه جرج سوم، حتی بعد از تسلیم شدن کورن والیس در یورکتان، از وزیر امور آمریکا بخواهد «روش عملی‌ترین برای ادامه جنگ» را مکتوب کند، در حالی که هنوز به امکان تسلیم آمریکایی‌ها امید داشت؟

و در نهایت، حقیقتاً چه کسی شایسته تقدیر برای شکست ارتش بریتانیا است؟

آیا آمریکایی‌های قاره‌ای بودند که با شجاعت تمامِ Odds را شکست دادند؟ آیا فرانسوی‌ها بودند که با ورود به طرف آمریکا نه فقط از روی دوستی بلکه به عنوان گامی نخست برای تبدیل مستعمرات بریتانیا به مستعمرات خود؟ یا شاید هر دو این عوامل همراه با آب و هوا، جغرافیا، زمان‌بندی و شانس؟ و بالاتر از همه، چرا انقلاب آمریکا در واقع نه در آمریکا بلکه در کارائیب پیروز شد؟

وقتی پروفسور گوئلزو پاسخ این پرسش‌ها و ده‌ها سؤال دیگر را توضیح می‌دهد، در می‌یابید که درک تازه‌ای درباره عوامل امکان‌پذیر شدن پیروزی آمریکا پیدا کرده‌اید.

می‌بینید چگونه مسائلی مانند لجستیک و عامل انسانی می‌توانند استراتژی، تاکتیک و سیر نبرد را تحت تأثیر قرار دهند. یا اینکه چگونه فرصت‌ها می‌توانند حتی از این دو عامل اصلی مهم‌تر باشند. و متوجه می‌شوید که چگونه طرف‌های متخاصم می‌توانند درک کاملاً متفاوتی از یک اختلاف داشته باشند و تصمیمات کلیدی تحت تأثیر این تفاوت‌ها قرار بگیرند.

شروع با ارایه‌ی واضحی از آنچه جفرسون در اعلامیه استقلال "علل برتری که مستعمرات را به جدایی واداشته" نامید، پروفسور گوئلزو داستانی پرجزئیات و زنده درباره جنگ برای استقلال را بازگو می‌کند.

اگرچه این دوره بر پایه‌ای مستحکم از اصول و سیاست‌های بستر این درگیری ساخته شده، ولی انقلاب آمریکا عمدتاً درباره آن‌ چیزی است که پروفسور گوئلزو آن را "مکانیزم‌های واقعی انقلاب—یک قیام مسلحانه علیه قدرت نظامی غالب جهان" می‌نامد.

درس‌ها

بحران امپراتوری، 1763–1773

انگلستان که پس از جنگ فرانسوی-هندی تا آستانه ورشکستگی مالی پیش رفته، از مستعمرات خود که در کنار آن جنگیده بودند کمک می‌طلبد. مالیات‌های جدید که بدون نمایندگی تحمیل شدند، مردمی را که خود را کاملاً انگلیسی می‌دانستند عصبانی می‌کند.

قانون اساسی قدیمی

درک بریتانیا از شیوه حکومتی قدیمی خود هرچند نانوشته آن را در تقابل با مستعمراتی قرار می‌دهد که در نظریات جان لاک نه یک «آزمایش فکری» بلکه استدلالی برای خودمختاری می‌بینند.

«سربازی که لایق سرباز بودن است»

سرباز و افسر معمولی بریتانیایی چگونه بودند؟ سربازان چگونه سازماندهی و تجهیز می‌شدند؟ شما با نیروهایی آشنا می‌شوید که انتظار می‌رفت نظم را در مستعمرات روزافزونِ مخالف حفظ کنند.

«چگونه نیروهای بریتانیایی شلیک کردند و فرار کردند؟»

با افزایش تنش‌ها و تشکیل اولین کنگره قاره‌ای، سرانجام جرج سوم به درخواست برای نیروهای کمکی پاسخ می‌دهد. ولی نیروهای بریتانیایی قویاً جماعت‌های میلتیا (نظامیان مردمی) آمریکایی را دست‌کم می‌گیرند و در لیکسینگتون و کانکورد شکست مفتضحانه می‌خورند.

Standoff در بوستون، 1775

وقتی بندیکت آرنولد به پیروزی کلیدی در قلعه تیکوندروگا در نیویورک کمک می‌کند، دومین کنگره قاره‌ای مجوز تشکیل ارتشی جدید تحت فرماندهی جورج واشنگتن را صادر می‌کند. واشنگتن یک سرباز و کشاورز نجیب است که به پیامدهای این درگیری از جمله خطر شورش احتمالی بردگان آگاه است.

نبرد بانکر هیل

آیا شبه‌نظامیان شورشی توان ایستادگی در برابر نیروهای منظم بریتانیایی را داشتند؟ پاسخ در نبردی سهمگین داده می‌شود که بریتانیایی‌ها بهای سنگینی برای «پیروزی» خود می‌پردازند. با این حال، واشنگتن می‌رسد تا بی‌نظمی، اعتماد به نفس بیش از حد و مقاومت در کنار گذاشتن اختلافات منطقه‌ای در جهت ایجاد ارتش ملی را مشاهده کند.

پادشاه، فاتح و ترسو

پادشاه و پارلمان جنگ را اعلام می‌کنند و به پیشنهاد آشتی مستعمرات (پتیشن شاخه زیتون) بی‌توجه می‌مانند. رهبری بریتانیا در هر دو سوی اقیانوس اطلس معتقد است که بسیاری از آمریکایی‌ها که هنوز به تاج وفادارند، حتماً پیروزی را تضمین خواهند کرد.

فتح کانادا، بازپس‌گیری بوستون

طرح آمریکایی برای فتح کانادا تقریباً موفق می‌شود و نصف نیروهای منظم بریتانیا را از بین می‌برد. اما حتی پس از ورود نیروی کمکی بریتانیا، نیروهای آمریکایی با اقدامی خلاقانه، توپخانه مهمی را که در قلعه تیکوندروگا به دست آمده بود، زمینی به بوستون می‌رسانند.

عقل سلیم

در حالی که ارتباطات ضعیف، اهداف نامشخص و عدم قطعیت درباره مشارکت وفاداران جنوب، استراتژی بریتانیا را دچار مشکل می‌کند، نیرویی دیگر وارد میدان می‌شود یک رساله بسیار محبوب که موجبات تغییر جهت افکار عمومی آمریکا را فراهم کرده و نهایتاً در 4 ژوئیه 1776 استقلال رسمی می‌شود.

سقوط یک ارتش در بروکلین

خوشبینی 4 ژوئیه کوتاه‌مدت است. ارتش واشنگتن کم‌تعداد، کم‌تجهیز و کم‌تجربه است و افسرانش تجربه عملی کمی دارند. حتی بدتر، برداشت نادرست از نیت‌های بریتانیا منجر به شکست فاجعه‌آمیزی شده و عقب‌نشینی به بروکلین را رقم می‌زند.

«نتیجه‌ای باشکوه»

با اشغال نیویورک توسط بریتانیا، اسارت و اعدام ناتان هیل به عنوان جاسوس و فرار نیروهای واشنگتن، توماس پین با بروشور جدید خود "بحران آمریکا" الهام‌بخش می‌شود و واشنگتن با پیروزی غافلگیرکننده در ترنتون امیدها را زنده می‌کند.

شادی در پرینستون

پس از موفقیت‌های بیشتر در ترنتون و پرینستون، فرصتی برای استراحت و تجدید سازمان ارتش به واشنگتن داده می‌شود و او بر مبنای درخواست احساسی برای تمدید خدمت سربازان پیش می‌رود. در همین حال، بریتانیا درمی‌یابد که وفاداران و تردیدکنندگان بشدت دچار ناامیدی شده‌اند.

«کنگره مناسب نیست»

در مارس 1777، کنگره قاره‌ای با وظایفی جدید از جمله برپایی، تجهیز و مدیریت ارتش روبرو می‌شود. در حالی که نمی‌تواند این چالش‌ها را حل کند، نمایندگان ارتش پرهزینه و واشنگتن را مقصر می‌دانند و به دنبال اتحاد با فرانسه می‌افتند.

«آمریکا هنوز تسلیم نشده است»

خبرهای ترنتون و پرینستون پارلمان را وادار به ارزیابی مجددی ناخوشایند درباره الزامات پیروزی می‌کند. ژنرال بریتانیایی جان برگین به مسئولیت تهاجم از کانادا منصوب می‌شود، اما اوضاع طبق برنامه پیش نمی‌رود.

«روزی مشهور در تاریخ آمریکا»

برگین در نبردهایی شکست خورده و در نزدیکی آلبانی تسلیم می‌شود. این خبر مخالفان پارلمان را تقویت می‌کند اما پادشاه بی‌تأثیر می‌ماند. سپس خبر بد دیگری می‌رسد: آمریکایی‌ها پیمانی با فرانسوی‌ها امضاء کرده‌اند.

«هنوز بوی سربازان نمی‌آید»

ژنرال ویلیام هو، فرمانده کل بریتانیا در آمریکا، از استیتن آیلند حرکت می‌کند و قصد دارد به فیلادلفیا برسد. واشنگتن راه او را می‌بندد اما دچار چند شکست می‌شود. حتی خبر پیروزی بزرگ آمریکایی‌ها توسط هوراشیو گیتس در ساراتوگا با شایعاتی درباره تهدید فرماندهی واشنگتن همراه است.

با واشنگتن در Valley Forge

واشنگتن برای زمستان 1777–1778 ساکن ولی فرج می‌شود. اگرچه نبردی رخ نمی‌دهد، اما با کمبود لباس، سرپناه و غذا دست‌وپنجه نرم می‌کند و با تلاش‌های گیتس و دیگران برای تضعیف اقتدارش در کنگره مواجه است. تنها یک پیروزی وجود دارد پیمان‌های جدید با فرانسه.

جنگ در حال گسترش

برای بریتانیایی‌ها، احتمال مداخله فرانسه هزینه‌ها و مشکلات لجستیکی را افزایش داده و مستلزم جابجایی نیروهای دریایی برای حفاظت از منافع غرب هند است.

تهدید فرانسوی

با ناکامی در ایجاد نیروی دریایی آمریکایی، بخش عمده دخالت فرانسه توسط نیروی دریایی‌اش انجام می‌شود که مشکل بزرگی برای بریتانیا به وجود می‌آورد.

امیدهای بی‌فایده در کارولینای جنوبی

بریتانیا معتقد است پیروزی می‌تواند در جنوب باشد، اما نمی‌تواند روی وفاداران حساب کند.

«آمریکایی‌ها مثل دیوانگان جنگیدند»

ناثانل گرین پس از شکست گیتس در کمیدن مسئولیت ارتش جنوب را بر عهده می‌گیرد. استراتژی‌های نوآورانه‌اش موفق بوده و در نهایت ژنرال بریتانیایی کورنوالیس را مجبور می‌کند اعتراف کند که آمریکایی‌ها «مثل دیوانگان می‌جنگند».

پاداش وفاداری

قبیله‌های هندی وفادار به بریتانیا بیشترین آسیب را دیدند. در طرف آمریکایی شورش نیروهای پنسیلوانیا و خیانت بندیکت آرنولد اتفاق افتاد.

شمشیری برای ژنرال واشنگتن

کورنوالیس به ویرجینیا حرکت می‌کند تا تامین منابع و جذب نیرو توسط گرین را قطع کند و یک پایگاه دریایی برپا کند. اما قدرت آمریکایی‌ها و فرانسوی‌ها را دست کم می‌گیرد.

«همه‌چیز تمام شده است»

دوره با سرنوشت شخصیت‌های اصلی جنگ و جمع‌بندی معنای این درگیری برای بیشتر آمریکایی‌ها پایان می‌یابد.