مشخصات متریال لوله

توضیحات دوره

این دوره تخصصی با عنوان «مشخصات متریال لوله» تحت تخصص «طراحی سیستم‌های لوله‌کشی صنعتی» عمدتاً بر جنبه‌های طراحی سیستم‌های لوله‌کشی متمرکز است. طراح باید ابتدا تفاوت‌های اصلی بین تیوب و لوله‌ را بداند. انتخاب صحیح لوله مستقیم برای نیازهای فرآیندی به طور کامل بر اساس دانش صحیح طراح از تکنیک‌های تولید لوله، قسمت انتهایی لوله‌ها، متریال لوله و سری لوله‌کشی تحت فشار ASME B31 است. طراحان باید قادر به تعیین ضخامت دیواره لوله برای فشار داخلی و همچنین فشار خارجی بر اساس کد ASME B31.3 باشند و عدد اسکجول مناسب را از استانداردهای ASME B36.10M و B36.19M انتخاب کنند. لوله‌کشی شامل اتصالات لوله، شیرها، فلنج‌ها، واشرها، مهره‌ها و پیچ‌های مختلف است.

بنابراین، طراحان باید با انواع مختلف اتصالات، اهمیت، قسمت انتهایی، رتبه‌بندی فشار-دما و متریال آنها آشنا باشند. به همین ترتیب، طراحان باید با انواع مختلف فلنج‌ها، قسمت انتهایی، پرداخت کاری وجه، رتبه‌بندی فشار-دما، متریال و دانش مشابهی از واشرها و مهره‌ها و پیچ‌ها آشنا باشند. شیرها برای ایزولاسیون، تنظیم و عملیات‌های یکطرفه استفاده می‌شوند. بنابراین، انواع، اتصالات انتهایی، متریال، رتبه‌بندی فشار-دما، ساختار داخلی، اجزای داخلی و عملکرد شیرها باید توسط طراح برای انتخاب صحیح آنها شناخته شود.

PFDs و P&IDs، نقشه‌های آرایش عمومی (GADs) و ایزومتریک‌های لوله‌کشی از جمله نقشه‌های مهم برای هر کارخانه فرآیندی هستند و توسعه، خوانش و تفسیر این نقشه‌ها یکی از نیازهای مطلوبی است که طراح باید از آن برخوردار باشد. برای برآوردن این نیاز، طراح باید با نمادهای خاصی که برای ارائه یک سیستم لوله‌کشی سه‌بعدی روی یک صفحه دوبعدی مانند GADs و غیره استفاده می‌شود، آشنا باشد.

طراحان باید با اختصارات عمومی، کدهای سرویس، شناسایی شماره خطوط، کدهای عایق و ردیابی حرارت، نمایندگی خطوط لوله، مرزها، اتصالات خارج از صفحه، اتصالات لوله، شیرهای لوله‌کشی، اجزای لوله‌کشی و ضد حریق بودن و ایمنی آشنا شوند. به طور خلاصه، طراح باید با ورق توضیحات یک صنعت خاص آشنا باشد.

انعطاف‌پذیری یک سیستم لوله‌کشی یک مسئله اصلی است و در صورت عدم وجود انعطاف‌پذیری ذاتی در سیستم لوله‌کشی، وضعیت آن قابل پیش‌بینی نیست. بنابراین، طراحان باید در تمام جنبه‌های تحلیل تنش لوله تسلط داشته باشند و تحلیل انعطاف‌پذیری را با استفاده از نرم‌افزارهای تحلیل تنش لوله مورد تأیید صنعت انجام دهند.

آنها باید قادر به پیشنهاد مسیر بهینه لوله با ساپورت‌ها، هنگرها و درزهای انبساطی مناسب باشند. برای تبدیل شدن به یک کارشناس در تحلیل انعطاف‌پذیری، طراح باید با انواع مختلف ساپورت‌های اولیه، ساپورت‌های ثانویه، انواع مختلف هنگرها، شیوه‌های خوب دنبال شده در آرایش لوله‌کشی و تجهیزات که به آن قوانین آرایش گفته می‌شود و درزهای انبساطی آشنا باشد.

علاوه بر این، طراحی لوله‌کشی جک‌دار نیز از جمله ملزوماتی است که از طراح انتظار می‌رود. بارهای ناشی از لرزش باید در تحلیل انعطاف‌پذیری لوله گنجانده شوند. مگر اینکه طراح منابع لرزش لوله و انواع آن را بشناسد. تأثیر لرزش نمی‌تواند در فرآیند تحلیل تنش ضبط شود. سیستم لوله‌کشی به عایق نیاز دارد و دانش عمیق از انواع، شکل‌ها و مواد عایق ضروری است. لوله‌ها ممکن است از طریق زیرزمینی هم مسیر یابی شوند. بنابراین، طراحان باید قادر به تصمیم‌گیری در مورد انتخاب لوله‌کشی زیرزمینی باشند. اگر این انتخاب انجام شود، طراح باید بداند که با چه نوع چالش‌هایی که ناشی از خوردگی و لغزش زمین است، مواجه خواهد شد و چه راهکارهایی قابل ارائه است. لذا طراحان باید درباره حفاظت کاتدی صحیح اطلاعاتی داشته باشند چرا که این یکی از راهکارهای جبرانی برای جلوگیری از لوله UG است.

این دوره به بررسی این جنبه‌های اساسی پرداخته و این مباحث در دوره گنجانده شده‌اند. این مباحث به زبانی ساده و قابل فهم تشریح و به نمایش گذاشته شده‌اند تا یادگیرندگان بتوانند به راحتی مفاهیم را درک کنند و مهارت‌های لازم را به دست آورند.