جمجمه

آناتومی جمجمه یک موضوع اساسی برای دانشجویان پزشکی است و درک جامعی از ساختارهای پیچیده‌ای که مغز را در خود جای داده و از آن محافظت می‌کنند، و همچنین چارچوب پیچیده صورت، ارائه می‌دهد. جمجمه به دو بخش اصلی: جمجمه‌ای احشایی و کاسه مغز تقسیم می‌شود. جمجمه‌ احشایی شامل استخوان‌های صورت، از جمله فک بالا، فک پایین، استخوان‌های بینی، استخوان‌های گونه و سایر موارد است. از سوی دیگر،کاسه مغز، طاق جمجمه‌ای محافظ مغز را تشکیل می‌دهد که شامل استخوان‌هایی مانند استخوان‌های پیشانی، آهیانه، گیجگاهی و پس‌سری و موارد دیگر است. دانشجویان پزشکی باید نشانه‌های آناتومیکی این استخوان‌ها، درزهای آنها و مفاصل آنها را بیاموزند، زیرا آنها برای روش‌های جراحی مغز و اعصاب، تفسیر رادیولوژی و درک ترومای جمجمه بسیار مهم هستند.

قاعده جمجمه ناحیه پیچیده‌ای است که کاسه مغز را به جمجمه‌ احشایی متصل می‌کند. این جمجمه از استخوان‌های متعددی مانند استخوان‌های اسفنوئید، اتموئید، پس‌سری و گیجگاهی تشکیل شده که سوراخ‌ها و روزنه‌های مختلفی را تشکیل می‌دهند. دانشجویان باید بر ساختارهایی که از این سوراخ‌ها عبور می‌کنند، از جمله اعصاب جمجمه‌ای، رگ‌های خونی و ساختارهای آناتومیکی مهم مانند غده هیپوفیز و شریان‌های کاروتید داخلی، تمرکز کنند. حفره‌های خارجی، فرورفتگی‌هایی روی سطح جمجمه هستند که درک ساختارهای زیرین و روابط آنها را فراهم می‌کنند. آگاهی از این حفره‌ها برای تفسیر تصویربرداری عصبی، درک توزیع اعصاب جمجمه‌ای و ارزیابی آسیب‌شناسی بالقوه داخل جمجمه حیاتی است. وقتی صحبت از USMLE می‌شود، درک کامل آناتومی جمجمه برای موفقیت در هر دو بخش علوم پایه و علوم بالینی آزمون بسیار مهم است.