تومورهای سیستم عصبی مرکزی (CNS)

تومور سیستم عصبی مرکزی (CNS) زمانی شروع می‌شود که سلول‌های سالم درون مغز یا نخاع جهش یافته و از کنترل خارج می‌شوند و توده‌ای تشکیل می‌دهند. اگرچه چنین تومورهایی لزوماً کشنده نیستند، اما با این وجود بیماری‌های کشنده‌ای هستند.

تومور سیستم عصبی مرکزی می‌تواند سرطانی یا خوش‌خیم باشد. یک تومور سرطانی پتانسیل رشد و گسترش سریع را دارد، در حالی که یک تومور خوش‌خیم به آرامی رشد می‌کند و هیچ ظرفیت بیولوژیکی برای گسترش ندارد. هر دو نوع به طور بالقوه خطرناک هستند.

درک آناتومی پایه مغز برای تشخیص زودهنگام علائم و نشانه‌های تومورهای سیستم عصبی مرکزی ضروری است. به عنوان مثال، تومور در لوب پیشانی ممکن است استدلال، احساسات، حل مسئله و جنبه‌های گفتار و حرکت را مختل کند، در حالی که تومور در لوب آهیانه ممکن است حس فشار، دما، درد و لمس را مختل کند.

همچنین شناخت فاکتورهای ریسک، اپیدمیولوژی و علائم غیر اختصاصی‌تر تومورهای مغزی - از جمله علائم افزایش فشار داخل جمجمه‌ای - و نحوه انجام معاینه عصبی عمومی برای تشخیص ضایعه مهم است. علاوه بر این، شناسایی ارتباطات سندرمی ممکن است برای تشخیص زودهنگام بیماری‌هایی مانند نوروفیبروماتوز و توبروس اسکلروز بسیار مهم باشد.

شناسایی نوع تومور و به دست آوردن یافته‌های پاتولوژیک و تصویربرداری (درجه‌بندی) برای درک سرعت رشد تومور و بنابراین برای تعیین رویکرد مدیریت بسیار مهم است. اگرچه درمان این تومورها پیچیده است، اما هر پزشک باید درک کلی از گزینه‌های درمانی مختلف موجود، از جمله جراحی، شیمی‌درمانی و رادیوتراپی، داشته باشد.