آموزش فلوت کارناتیک - کرتی‌های سواتی تیرونال - بخش 1

آنچه یاد خواهید گرفت:

• دانشجویان می‌توانند با یادگیری خط به خط کرتی‌ها، به راحتی مهارت‌های انگشت‌گذاری را فرا گیرند.
• دانشجویان نت‌نویسی ساده را برای درک و تمرین بهتر خواهند آموخت.
• دانشجویان می‌توانند همزمان با تماشای انگشت‌گذاری و نت‌ها، تمرین و همنوازی کنند.
• دانشجویان می‌توانند نواختن نیم‌پرده‌ها را بر روی فلوت بیاموزند.

پیش‌نیازهای دوره

• دانشجویان برای تمرین کرتی‌ها به یک فلوت کارناتیک 8 سوراخه با کوک 2 و نیم (#D) نیاز دارند.
• دانشجویان باید نت‌ها را به صورت فیزیکی یادداشت کنند که به تمرین آفلاین آن‌ها کمک می‌کند.
• دانشجویان باید با 12 نت مختلف که به عنوان "دواداسا سوارا استانا" در موسیقی کلاسیک کارناتیک شناخته می‌شوند، آشنا باشند.

توضیحات دوره

سواتی تیرونال راما وارما (16 آوریل 1813 – 26 دسامبر 1846) ماهاراجه پادشاهی تراوانکور بود. او همچنین به عنوان یک آهنگساز درخشان شناخته می‌شود و بیش از 400 قطعه کلاسیک در هر دو سبک کارناتیک و هندوستانی به او نسبت داده شده است.

یک مجموعه قوانین مدون، دادگاه‌های دادگستری، معرفی آموزش انگلیسی، ساخت یک رصدخانه، نصب اولین چاپخانه دولتی، و تأسیس اولین کتابخانه نسخ خطی از جمله اقدامات فراوانی بود که سواتی تیرونال به عنوان یک پادشاه برای مدرن‌سازی تراوانکور انجام داد.

سواتی تیرونال در 16 آوریل 1813 در خاندان وناد از خانواده سلطنتی مادرسالار تراوانکور، که اکنون بخشی از کرالا است، متولد شد. او دومین فرزند ملکه گوری لاکشمی بایی بود که از 1810 تا 1815 بر تراوانکور حکومت می‌کرد و راجا راجا وارما کویل تامپوران از کاخ چانگاناچری، و پسر بزرگ‌تر بود. در حالی که هنوز در رحم مادر بود، به عنوان پادشاه اعلام شد و به همین دلیل به او گاربها سریمان می‌گفتند. او در ستاره سواتی به دنیا آمد و به همین دلیل نام او را سواتی تیرونال گذاشتند. او از 1813 تا 1815 تحت نایب‌السلطنگی مادرش و سپس تا 1829 تحت نایب‌السلطنت عمه مادری‌اش، گوری پارواتی بایی، سلطنت کرد. زمانی که تنها 4 ماه داشت، مادرش سرهنگ جان مونرو، نماینده کمپانی هند شرقی، و مقاماتش را دعوت کرد و در دربار اعلام نمود که مراقبت از فرزندش را به کمپانی هند شرقی می‌سپارد و انتظار دارد که کمپانی در آینده با او همکاری کند.

در سال 1829 سواتی تیرونال در 16 سالگی به سن قانونی رسید و قدرت کامل را به عنوان حاکم به دست گرفت و تا زمان مرگش در سال 1846 به عنوان ماهاراجه تراوانکور سلطنت کرد. او یک خواهر بزرگ‌تر به نام گوری روکمینی بایی داشت که فرزندانش به طور متوالی بر مسند تراوانکور نشستند. تنها دختر او مادر مولام تیرونال بود. او یک برادر کوچک‌تر به نام اوترام تیرونال مارتاندا وارما داشت که در سال 1846 جانشین او شد و تا زمان مرگش در سال 1860 بر تراوانکور حکومت کرد.

در سال 1829، در سن 16 سالگی، ماهاراجه سواتی تیرونال با تیروواتار آماچی پاناپیلای آما سریماشی آیی‌کوتی نارایانی پیلای تانکاچی، بانوی زیبای مشهور از خانواده تیروواتار آماویدو، ازدواج کرد. او خواننده ماهر کارناتیک و نوازنده وینا بود. روزی مشاجره‌ای جزئی بین نارایانی پیلای آماچی و همسرش، پادشاه، درگرفت. این مشاجره چند روز ادامه یافت؛ آماچی برای راه‌حل به ایراییمان تامپی مراجعه کرد. طبق گفته محققان، او سپس پادام (آهنگ) معروف مالایالامی Prananaathan Enikku Nalkiya را ساخت و به آماچی گفت که آن را با صدای بلند در حضور پادشاه بخواند؛ پس از شنیدن آن، پادشاه خشنود شد و آن‌ها بلافاصله آشتی کردند. این اثر خاص تامپی توسط کارشناسان به عنوان یکی از زیباترین پادام‌های شرینگار (شهوانی) موجود در زبان مالایالام در نظر گرفته می‌شود. آن‌ها با هم 3 فرزند داشتند اما در سال 1839 نارایانی پیلای آماچی درگذشت و پسری به نام تیروواتار چیتیرا نال آنانداپادمانابان چمپاکارامان تامپی از خود به جای گذاشت. چند ماه بعد، برای مراقبت از نوزاد، ماهاراجه با بانوی دیگری به نام نیلاما پیلای آماچی ازدواج کرد و او را به خانواده تیروواتار آماویدو پذیرفت. او بعدها در سال 1843 با سوندارا لاکشمی، یک رقاص از طایفه سایوا مودالیار، ازدواج کرد و او را به واداسری آماویدو پذیرفت. داستان رقاصی به نام سوگانداوالی که با همسر اول پادشاه، نارایانی پیلای تانکاچی، کنار نمی‌آمد، توسط آر.پی. راجا در رساله تحقیقی‌اش 'نوری تازه بر سواتی تیرونال' به عنوان چیزی جز داستان تخیلی رد شده است. در سال 1845 پادشاه تانجاوور آماویدو را برای همسر سوم خود ساخت. سوندارا لاکشمی، که از مریدان بزرگ لرد گاناپاتی و کانجیروتو یاکشی آما بود، تا زمان مرگش در سال 1856 در آنجا زندگی کرد.

سواتی تیرونال از کودکی عمیقاً به موسیقی علاقه‌مند بود. علاوه بر اینکه یک حاکم توانا بود، حامی موسیقی و خود نیز یک موسیقی‌دان بود. محققان می‌گویند که سواتی تیرونال آثار خود را با مُهر پادمانابا، ساراسیجانابا و مترادف‌های آن مشخص می‌کرد. آموزش موسیقی او با اولین درس‌ها از کارامانا سوبرامانیا باگاواتار و کارامانا پادمانابا باگاواتار آغاز شد. بعدها، او موسیقی را از محقق انگلیسی آن زمان، تانجاوور سوبا رائو نیز آموخت. او با گوش دادن به موسیقی‌دانان برجسته و تمرین شخصی به یادگیری موسیقی ادامه داد. او هر دو سیستم بزرگ موسیقی هند، هندوستانی و کارناتیک، را تشویق می‌کرد، اگرچه اساساً خبره سنت موسیقی کارناتیک بود. بیش از 400 قطعه در موسیقی کارناتیک و هندوستانی به او نسبت داده شده است. برخی از قطعات مورد علاقه او Padmanabha Pahi ،Deva Deva ،Devanke, Sarasijanabha و Sree Ramana Vibho بودند. سواتی تیرونال به چندین زبان از جمله مالایالام، سانسکریت، مراتی، تلوگو، کانادا، هندوستانی، بنگالی، تامیل، اوریا و انگلیسی مسلط بود. این دوره‌ای بود که موسیقی و هنر در بسیاری از نقاط جنوب هند در حال شکوفایی بود. سه‌گانه موسیقی کارناتیک، تیاگاراجا (1767–1847)، سیاما ساستری (1762–1827) و موتوسوامی دیکشیتار (1775–1835)، در این دوره زندگی و موسیقی را غنی کردند. کاخ سواتی تیرونال همچنین میزبان بسیاری از موسیقی‌دانان و هنرمندان آن دوره بود، از جمله برادران مشهور چهارنوازی تانجاوور، شاگرد تیاگاراجا یعنی کانایا باگاواتار، آنانداپادمانابا گوسوامی (خواننده‌ای ماهاراشتریایی معروف به کوکیلاکانتامرو سوامی)، شادکالا گوویندا مارار و بسیاری دیگر

آثار ادبی ماهاراجه سواتی تیرونال شامل باکتی مانجاری، سیاناندوراپوراوارنانا پراباندام، پادماناباساتاکام، موهاناپراسا آنتیاپراسا ویاواستا، آجامیلا، کوچلا اوپاک‌یاناس و اوتساوا وارنانا پراباندا است.

به عنوان یک پادشاه، سواتی تیرونال فوق‌العاده سخت‌کوش و کاملاً متعهد به پادشاهی و مردمش بود. انتصاب ژنرال کالن به عنوان رزیدنت (نماینده بریتانیا) در تراوانکور، آغاز پایان برای ماهاراجه بود. مورخ پی. شونگونی منون نوشت: "رزیدنت جروند کالن تقریباً اقتدار مطلقه را به دست گرفت. دخالت او در اداره امور تا این حد ظالمانه بود. پادشاه کاملاً بی‌قدرت شده بود. دسیسه‌های دستیارش کریشنا رائو که برای منافع شخصی خود با کالن نقشه می‌کشید، این ظلم را تشدید می‌کرد." به هر دلیلی، دخالت رزیدنت در اداره امور برای پادشاه جوان غیرقابل تحمل بود. برای تشدید مشکلاتش، مرگ خواهر بزرگ‌تر، پدر، همسرش نارایانی و هر 3 فرزندش (فرزندان نارایانی) ماهاراجه را پریشان کرد. او به طور فزاینده‌ای به سکوت و انزوا روی آورد که ذهن و بدنش را تضعیف کرد. بدین ترتیب، در سن 33 سالگی، ماهاراجه سواتی تیرونال در 26 دسامبر 1846 درگذشت. درگذشت ماهاراجه سواتی تیرونال حتی توجه مطبوعات خارجی را نیز به خود جلب کرد.

این دوره برای چه کسانی مناسب است؟

• این دوره برای دانشجویانی است که به دنبال یادگیری قطعات موسیقی کلاسیک هستند. این دوره برای فراگیران سطح متخصص است و نیاز به آموزش مناسب موسیقی از سطح اولیه تا سطح متوسط دارد.