اقتصاد پول و بانکداری

توضیحات دوره

سه یا چهار دهه اخیر شاهد تحولات قابل توجه در نهادهای تشکیل‌دهنده سیستم مدرن پولی بوده است. بحران مالی سال‌های 2007-2009 به نوعی زنگ هشدار بود که نشان می‌دهد لازم است تحولی مشابه در ساختارهای تحلیلی و نظریه‌هایی که برای فهم آن سیستم به کار می‌گیریم اتفاق بیفتد. این دوره آموزشی، که توسط موسسه برای تفکر اقتصادی نوین (Institute for New Economic Thinking) تدوین و حمایت شده است، تلاش است این فرآیند تفکر اقتصادی نوین را آغاز کند. هدف آن احیای و به‌روز کردن برخی سنت‌های فراموش‌شده در تفکر پولی است که مجدداً اهمیت یافته‌اند.

سه ویژگی اصلی سیستم جدید در مرکز توجه است.

نخست، در هم تنیدگی بازارهای سرمایه و بازارهای پول که قبلاً جدا بودند، باعث خلق سیستمی با دینامیک‌های جدید و همچنین آسیب‌پذیری‌های نوین شده است. بحران مالی این آسیب‌ها را برای همگان آشکار ساخت. نتیجه این شد که طی دو سال، نهادهای بانکداری مرکزی در تلاش برای مهار فروپاشی، مجبور به نوآوری‌های مکرر و ناامیدانه شدند.

دوم، ماهیت جهانی بحران نشان داد که سیستم مالی جهانی نیز در همان راستا قرار دارد. این ویژگی در تاریخ پس از جنگ بی‌سابقه است، اما در نگاه بلندمدت چیز جدیدی نیست. همکاری بانک‌های مرکزی نقش کلیدی در مهار فروپاشی داشت و جزئیات این همکاری نمایشگر سرنخی از سازمان جدید بین‌المللی مالی است که در حال شکل‌گیری است.

سوم، عملیات کلیدی قراردادهای مشتقه، به‌خصوص سوآپ‌های اعتباری (Credit Default Swaps) و سوآپ های ارزی (Foreign Exchange Swaps)، نقش بسیار مهمی در بحران داشتند. پول مدرن نمی‌تواند از مالیه مدرن جدا درک شود و نظریه‌های پولی مدرن نیز بدون نقدینگی مالی مدرن قابل تصور نیستند. به همین دلیل است که این دوره بر فعالان بازار، در هر دو بخش بازار سرمایه و بازار پول، تمرکز ویژه دارد. این فعالان، که در جست‌وجوی سود، عرضه‌کنندگان نقدینگی بازار را تشکیل می‌دهند، در قلب تصویر قرار دارند و نقش مهمی در ایجاد اعتبار بر مبنای بازار برای سیستم جدید دارند.