سرویس های آی‌پی - HSRP ،VRRP و GLBP

معرفی
سرفصل

✅ سرفصل و جزئیات آموزش

آنچه یاد خواهید گرفت:

مروری بر پروتکل‌های مختلف افزونگی
پیاده‌سازی HSRP
پیاده‌سازی VRRP
پیاده‌سازی GLBP

توضیحات دوره

پروتکل افزونگی اولین گام (FHRP)

افزونگی مسیریابی IP به گونه‌ای طراحی شده است که امکان سوئیچینگ شفاف در هنگام خرابی روتر IP در اولین گام را فراهم کند.

هر دو پروتکل HSRP و VRRP به دو یا چند دستگاه اجازه می‌دهند تا در یک گروه همکاری کنند و یک آدرس IP واحد، یعنی آدرس IP مجازی را به اشتراک بگذارند. آدرس IP مجازی در هر ایستگاه کاری کاربر نهایی به عنوان یک آدرس دروازه پیش‌فرض پیکربندی می‌شود و در کش پروتکل تفکیک آدرس (ARP) آن میزبان ذخیره می‌شود.

در گروه HSRP یا VRRP، یک روتر به‌عنوان روتر فعال انتخاب می‌شود که مسئول پردازش تمام درخواست‌های ارسال شده به آدرس IP مجازی است. در HSRP، این روتر فعال است. یک گروه HSRP دارای یک روتر فعال، حداقل یک روتر ذخیره و شاید بسیاری از روترهای گوش‌به‌زنگ است. یک گروه VRRP دارای یک روتر فعال و یک یا چند روتر پشتیبان است.

پروتکل HSRP:

پروتکل روتر ایستای داغ (HSRP) یک پروتکل اختیاری سیسکو است که اجازه می‌دهد دو یا چند روتر با هم کار کنند تا ظاهر یک روتر مجازی واحد را به میزبان‌ها در یک شبکه محلی ارائه دهند. HSRP افزونگی، تعادل بار و سوئیچینگ خودکار در صورت خرابی روتر را فراهم می‌کند.

در HSRP، یک روتر به‌عنوان روتر فعال انتخاب می‌شود و روتر دیگری به‌عنوان روتر ذخیره انتخاب می‌شود. روتر فعال مسئول ارسال بسته‌هایی است که به آدرس IP مجازی ارسال می‌شود و روتر ذخیره، روتر فعال را نظارت کرده و در صورت خرابی روتر فعال، مسئولیت ارسال را به عهده می‌گیرد. آدرس IP مجازی به روتر فعال اختصاص داده می‌شود و آن روتر به درخواست‌های ARP برای آن آدرس پاسخ می‌دهد.

HSRP همچنین مفهوم پیش‌گیرانه را پشتیبانی می‌کند، به این معنی که اگر یک روتر با اولویت بالاتر در دسترس قرار گیرد، می‌تواند به‌عنوان روتر فعال جدید درآید و روتر فعال فعلی را در اولویت قرار دهد. HSRP همچنین با اجازه به چندین روتر برای به اشتراک‌گذاری ارسال بسته‌های ارسالی به آدرس IP مجازی، تعادل بار را پشتیبانی می‌کند.

HSRP به‌طور مشترک در شبکه‌های شرکتی استفاده می‌شود، به ویژه در محیط‌های حیاتی، برای فراهم آوردن افزونگی و اطمینان از دسترسی بالا به خدمات شبکه.

پروتکل VRRP:

پروتکل افزونگی روتر مجازی (VRRP) یک پروتکل مبتنی بر استاندارد است که قابلیت‌های افزونگی و سوئیچینگ را برای شبکه‌های IP فراهم می‌کند. مانند HSRP، VRRP به چندین روتر اجازه می‌دهد که با هم کار کنند تا ظاهر یک روتر مجازی واحد را به میزبان‌ها در یک شبکه محلی ارائه دهند. با این حال، بر خلاف HSRP، VRRP مختص یک تامین‌کننده نیست و می‌تواند روی انواع دستگاه‌های شبکه از تولیدکنندگان مختلف استفاده شود.

در VRRP، روترهایی که در این پروتکل شرکت می‌کنند، یک روتر را به‌عنوان روتر اصلی و سایر روترها را به‌عنوان روترهای پشتیبان انتخاب می‌کنند. روتر اصلی مسئول ارسال بسته‌هایی است که به آدرس IP مجازی ارسال می‌شود و روترهای پشتیبان روتر اصلی را نظارت کرده و در صورت خرابی روتر اصلی، مسئولیت ارسال را به عهده می‌گیرند. آدرس IP مجازی به روتر اصلی اختصاص داده می‌شود و آن روتر به درخواست‌های ARP برای آن آدرس پاسخ می‌دهد.

VRRP همچنین مفهوم روتر پیش‌گیر را پشتیبانی می‌کند، به این معنی که اگر یک روتر با اولویت بالاتر در شبکه در دسترس قرار گیرد، می‌تواند روتر اصلی فعلی را در اولویت قرار دهد و تبدیل به روتر اصلی جدید شود. علاوه بر این، VRRP تعادل بار را از طریق اجازه به چندین روتر برای به اشتراک‌گذاری ارسال بسته‌ها به آدرس IP مجازی پشتیبانی می‌کند.

VRRP به‌طور مشترک در شبکه‌های شرکتی استفاده می‌شود، به ویژه در محیط‌های حیاتی، برای فراهم آوردن افزونگی و اطمینان از دسترسی بالا به خدمات شبکه.

پروتکل GLBP:

پروتکل تعادل بار دروازه (GLBP) یک پروتکل اختیاری سیسکو است که قابلیت‌های افزونگی و تعادل بار را برای شبکه‌های IP فراهم می‌کند. GLBP به چندین روتر اجازه می‌دهد که با هم کار کنند تا ظاهر یک آدرس دروازه مجازی واحد را به میزبان‌ها در یک شبکه محلی ارائه دهند و در عین حال بار ترافیکی را به طور متوازن بین چندین روتر توزیع کنند.

در GLBP، روترهایی که در این پروتکل شرکت می‌کنند، یک روتر را به‌عنوان پیش‌بردنده مجازی فعال (AVF) و سایر روترها را به‌عنوان پیش‌بردنده‌های مجازی پشتیبان (BVF) انتخاب می‌کنند. AVF مسئول ارسال بسته‌هایی است که به آدرس IP مجازی ارسال می‌شود و BVFها بار ارسال را با ارسال بسته‌ها برای آدرس‌های MAC مجازی که توسط AVF اختصاص داده شده‌اند، به اشتراک می‌گذارند. آدرس IP مجازی و آدرس‌های MAC مجازی به AVF اختصاص داده می‌شوند و آن روتر به درخواست‌های ARP برای آن آدرس‌ها پاسخ می‌دهد.

GLBP همچنین مفهوم روتر پیش‌گیر را پشتیبانی می‌کند، به این معنی که اگر یک روتر با اولویت بالاتر در دسترس قرار گیرد، می‌تواند AVF فعلی را در اولویت قرار دهد و تبدیل به AVF جدید شود. همچنین، GLBP امکان تعادل بار را با استفاده از الگوریتم‌های مختلف تعادل بار، از جمله round-robin، weighted و host-dependent فراهم می‌کند.

GLBP به‌طور مشترک در شبکه‌های شرکتی استفاده می‌شود، به ویژه در محیط‌هایی که تقاضای بالایی برای خدمات شبکه وجود دارد و افزونگی یک ضرورت است. GLBP می‌تواند به بهینه‌سازی عملکرد شبکه کمک کند و با توزیع بار ترافیکی بین چندین روتر، خطر قطع خدمات را کاهش دهد.

این دوره برای چه کسانی مناسب است؟